راهنمای جامع خرید گیتار

آخرین به‌روزرسانی: آبان ۱۴۰۵ · نویسنده: تیم فروشگاه ایران مجوز

خرید گیتار برای خیلی‌ها هیجان‌انگیز و در عین حال گیج‌کننده است. ده‌ها مدل، چند نوع گیتار، اسم‌هایی مثل «تاپ سالید»، «هامباکر» و «اکشن»، و قیمت‌هایی که از چند میلیون تا چند صد میلیون تومان فاصله دارند. این راهنما را نوشته‌ایم تا قبل از خرید بدانی دقیقاً دنبال چه هستی؛ چه اولین گیتار زندگی‌ات را می‌خری، چه برای فرزندت ساز انتخاب می‌کنی و چه می‌خواهی از یک گیتار آموزشی به مدل جدی‌تری کوچ کنی.

در این صفحه از پایه شروع می‌کنیم: انواع گیتار و فرق‌هایشان، اینکه کدام نوع برای کدام سبک و کدام آدم مناسب است، اندازهٔ مناسب برای کودکان، چوب و ساختار بدنه، برندهای مهم، آمپلی‌فایر و افکت، لوازم جانبی ضروری، نکته‌های بررسی ساز موقع خرید و نگهداری. هر جا لازم بوده، به محصولات موجود در دستهٔ گیتار فروشگاه هم لینک داده‌ایم تا مستقیم مقایسه کنی.

جمع‌بندی سریع: کدام گیتار را بخرم؟

اگر وقت خواندن کل راهنما را نداری، این چند خط را بخوان:

• برای شروع یادگیری، به‌خصوص در کلاس‌های موسیقی ایران: گیتار کلاسیک با سیم نایلونی. سیم‌ها نرم‌اند، انگشت کمتر درد می‌گیرد و بیشتر کتاب‌های آموزشی و هنرآموزان با همین ساز شروع می‌کنند. مدل‌های آموزشی یاماها مثل یاماها C40، C40M، C45، C70 و C80 انتخاب‌های امتحان‌پس‌داده‌ای هستند.
• برای همراهی آواز، پاپ و موسیقی فولک: گیتار آکوستیک با سیم فلزی. صدای پرتر و درخشان‌تری دارد و برای آکورد زدن و خواندن ایده‌آل است. نمونه: یاماها F310 یا آیبانز V50NJP.
• برای راک، متال، بلوز و جز: گیتار الکتریک به‌همراه یک آمپلی‌فایر. فراموش نکن که گیتار الکتریک بدون آمپ تقریباً صدایی ندارد، پس بودجهٔ آمپ را هم کنار بگذار.
• برای کسی که می‌خواهد در گروه یا بند بنوازد و ریتم را نگه دارد: گیتار بیس.
• برای کودکان زیر ۱۲ سال: اندازهٔ ساز از برند مهم‌تر است. بخش سایز گیتار برای کودکان را حتماً بخوان.

اگر هنوز مطمئن نیستی، پیش از خرید از صفحهٔ تماس با ما با ما مشورت کن. ما ساز را بر اساس سن، سبک، بودجه و هدف تو پیشنهاد می‌دهیم، نه بر اساس گران‌ترین مدل موجود.

انواع گیتار و تفاوت‌هایشان

گیتار در نگاه اول یک ساز است، اما در عمل چند خانوادهٔ متفاوت دارد که هر کدام صدا، حس نواختن و کاربرد خودشان را دارند.

گیتار کلاسیک (نایلونی)

گیتار کلاسیک، که در ایران گاهی به آن «گیتار اسپانیایی» هم می‌گویند، سیم‌های نایلونی دارد. صدایش گرم، نرم و گرد است. دستهٔ گیتار کلاسیک پهن‌تر از آکوستیک و الکتریک است و فاصلهٔ سیم‌ها از هم بیشتر است؛ این ویژگی برای اجرای آرپژ و تکنیک‌های انگشتی موسیقی کلاسیک ساخته شده است. طول اسکیل (فاصلهٔ شیطانک تا خرک) در گیتارهای کلاسیک تمام‌قد معمولاً حدود ۶۵۰ میلی‌متر است؛ برای نمونه هر سه مدل C40، C70 و C80 یاماها همین اسکیل ۶۵۰ میلی‌متری را دارند.

مزیت بزرگ گیتار کلاسیک برای مبتدی‌ها نرمی سیم‌هاست. در هفته‌های اول یادگیری، نوک انگشت‌ها هنوز سفت نشده و فشار دادن سیم فلزی دردناک است. سیم نایلونی این دوره را راحت‌تر می‌کند. همچنین بیشتر آموزشگاه‌های موسیقی در ایران دورهٔ مقدماتی گیتار را با ساز کلاسیک شروع می‌کنند.

گیتارهای فلامنکو هم زیرمجموعهٔ همین خانواده‌اند؛ معمولاً بدنهٔ کم‌عمق‌تر، اکشن پایین‌تر (فاصلهٔ کمتر سیم تا دسته) و صدای کوبنده‌تر و خشک‌تری دارند. در فروشگاه این دو را در دستهٔ گیتارهای کلاسیک و فلامنکو کنار هم گذاشته‌ایم.

گیتار آکوستیک (فلزی)

گیتار آکوستیک بدنه‌ای توخالی مثل کلاسیک دارد، اما سیم‌هایش فلزی است. همین تفاوت ظاهراً ساده، همه چیز را عوض می‌کند: صدا روشن‌تر، بلندتر و پرطنین‌تر است و برای آکورد زدن (استرامینگ) در کنار آواز عالی است. چون کشش سیم‌های فلزی زیاد است، دستهٔ گیتار آکوستیک یک میله‌فلزی تنظیم‌پذیر به نام «تراس‌راد» دارد که از خم شدن دسته جلوگیری می‌کند.

دستهٔ آکوستیک باریک‌تر از کلاسیک است و برای دست‌های کوچک‌تر هم راحت است، اما سیم فلزی در شروع کار انگشت را بیشتر اذیت می‌کند. اگر سبک موردعلاقه‌ات پاپ، فولک، کانتری یا راک آکوستیک است و از چند هفته درد انگشت نمی‌ترسی، می‌توانی مستقیم با آکوستیک شروع کنی.

شکل بدنهٔ آکوستیک‌ها هم متنوع است. رایج‌ترین آن‌ها «درِدنات» است؛ بدنه‌ای بزرگ با صدای پربم و بلند. یاماها F310 یک نمونهٔ کلاسیک از این شکل است. بدنه‌های کوچک‌تر مثل «پارلر» یا «کنسرت» صدای متعادل‌تری دارند و در بغل راحت‌ترند.

گیتار الکتروآکوستیک

هر گیتار کلاسیک یا آکوستیک که یک پیکاپ و پری‌آمپ داخلی داشته باشد، «الکتروآکوستیک» یا «الکتروکلاسیک» نامیده می‌شود. این گیتار بدون برق هم مثل یک آکوستیک معمولی صدا می‌دهد، اما می‌توانی آن را با کابل به آمپ، میکسر یا کارت صدا وصل کنی. اگر قصد اجرای روی صحنه یا ضبط خانگی داری، الکتروآکوستیک کار را خیلی راحت‌تر می‌کند.

گیتار الکتریک

گیتار الکتریک معمولاً بدنهٔ توپر (سالید بادی) دارد و صدای خودش بدون آمپ بسیار ضعیف است. صدای اصلی از «پیکاپ‌ها» می‌آید؛ آهنرباهایی که لرزش سیم فلزی را به سیگنال الکتریکی تبدیل می‌کنند. سیگنال بعد از عبور از افکت‌ها و آمپلی‌فایر به صدایی تبدیل می‌شود که در راک، متال، بلوز، فانک و جز می‌شنوی.

سیم‌های الکتریک معمولاً نازک‌تر از آکوستیک‌اند و اکشن پایین‌تری دارند؛ به همین دلیل نواختن سولو، بندینگ (کشیدن سیم) و تکنیک‌های سریع روی الکتریک راحت‌تر است. بعضی‌ها حتی گیتار الکتریک را برای شروع راحت‌تر از آکوستیک می‌دانند، به شرط اینکه سبک موردعلاقه‌شان با آن جور باشد.

گیتار بیس

گیتار بیس معمولاً چهار سیم ضخیم دارد که یک اکتاو پایین‌تر از چهار سیم بم گیتار معمولی کوک می‌شوند. نقش بیس در گروه، پیوند دادن ریتم (درامز) با هارمونی است. درباره‌اش در بخش گیتار بیس مفصل‌تر نوشته‌ایم.

یوکللی

یوکللی سازی کوچک و چهارسیمه با سیم نایلونی است که ریشه در هاوایی دارد. کوچک، سبک و شاد است و برای کودکان یا کسانی که می‌خواهند خیلی سریع چند آکورد بزنند و آواز بخوانند انتخاب جذابی است. یوکللی گیتار نیست و کوکش هم متفاوت است، اما خیلی‌ها از آن به‌عنوان پله‌ای به سمت گیتار استفاده می‌کنند.

ویژگی	کلاسیک	آکوستیک	الکتریک	بیس
جنس سیم	نایلون	فلز	فلز (نازک‌تر)	فلز (ضخیم)
صدا	گرم و نرم	روشن و پرطنین	وابسته به آمپ و افکت	بم و ریتمیک
دسته	پهن	باریک‌تر	باریک و سریع	بلندتر
فشار روی انگشت	کم	زیاد	متوسط	متوسط تا زیاد
نیاز به آمپ	ندارد	ندارد	دارد	دارد
سبک‌های رایج	کلاسیک، فلامنکو، بوسانووا، آموزش	پاپ، فولک، همراهی آواز	راک، متال، بلوز، جز	همهٔ سبک‌های گروهی

گیتار کلاسیک یا آکوستیک یا الکتریک؟ انتخاب بر اساس سبک

بهترین معیار انتخاب، موسیقی‌ای است که دوست داری بنوازی. انگیزه مهم‌ترین چیز در یادگیری ساز است؛ اگر عاشق ریف‌های راک هستی و مجبور شوی ماه‌ها قطعات کلاسیک بزنی، احتمال رها کردن ساز بیشتر می‌شود. برعکس، اگر دلت می‌خواهد آهنگ‌های پاپ را با گیتار همراهی کنی، خرید یک گیتار الکتریک متال‌محور کمکی به تو نمی‌کند.

اگر به موسیقی کلاسیک، فلامنکو یا آموزش آکادمیک علاقه داری

گیتار کلاسیک انتخاب قطعی است. نوازندگی کلاسیک، خواندن نت و تکنیک دست راست (انگشت‌گذاری با ناخن و نوک انگشت) با همین ساز آموزش داده می‌شود. اگر قصد ورود به هنرستان یا دانشگاه موسیقی را داری، از همان ابتدا روی تکنیک کلاسیک کار کن.

اگر می‌خواهی آهنگ‌های پاپ و فارسی را با گیتار بخوانی

هم کلاسیک و هم آکوستیک جواب می‌دهند. بسیاری از آهنگ‌های پاپ فارسی با گیتار کلاسیک همراهی می‌شوند و صدای نرم نایلون با آواز فارسی هماهنگ است. آکوستیک صدای مدرن‌تر و درخشان‌تری می‌دهد که در پاپ و فولک غربی رایج‌تر است. اگر صدایت را دوست داری که پررنگ‌تر شنیده شود، آکوستیک کمک می‌کند؛ اگر حال‌وهوای آرام‌تری می‌خواهی، کلاسیک.

اگر راک، متال یا بلوز می‌زنی

گیتار الکتریک. برای راک و بلوز، گیتارهایی با پیکاپ تک‌کویل یا ترکیب تک‌کویل و هامباکر رایج‌اند. برای متال، گیتارهایی با هامباکرهای پرقدرت و دستهٔ سریع مثل سری آیبانز RG یا مدل‌های ESP LTD EC انتخاب‌های محبوبی هستند.

اگر جز و فیوژن را دوست داری

گیتارهای الکتریک با بدنهٔ نیمه‌توخالی (سمی‌هالو) یا هالو بادی صدای گرم و کلاسیک جز را می‌دهند، هرچند امروزه نوازندگان جز با سالیدبادی‌ها هم می‌نوازند. گیتار کلاسیک هم برای بوسانووا و جز لاتین رایج است.

اگر می‌خواهی در گروه بنوازی

از خودت بپرس نقشت در گروه چیست. گیتار ریتم، گیتار لید یا بیس؟ بیس‌نوازِ خوب همیشه کمیاب‌تر از گیتاریست است و اگر حس ریتم قوی‌ای داری، شاید بیس انتخاب هوشمندانه‌تری باشد.

بهترین گیتار برای شروع

سؤال «بهترین گیتار برای مبتدی چیست؟» از پرتکرارترین سؤال‌هایی است که از ما می‌پرسند. جواب کوتاه این است: سازی که درست تنظیم شده باشد، اندازه‌اش با بدنت جور باشد و صدایش به‌قدری خوب باشد که دلت بخواهد هر روز برش داری. ساز ارزان و بدساخت با اکشن بالا، کوک‌های لق و دسته‌ای که سیم‌ها را به سختی پایین می‌آورد، مهم‌ترین دلیل ناامیدی مبتدی‌هاست.

گیتار کلاسیک آموزشی

سری C یاماها سال‌هاست که در بسیاری از کشورها، از جمله ایران، استاندارد غیررسمی گیتار آموزشی است. دلیلش ساده است: کیفیت ساخت یکنواخت، تنظیم کارخانهٔ قابل‌قبول و دوام بالا. چند نکته دربارهٔ مدل‌هایی که در فروشگاه داریم:

• یاماها C40: محبوب‌ترین گیتار کلاسیک آموزشی دنیا. تاپ اسپروس (لمینیت)، بدنهٔ مرانتی و اسکیل ۶۵۰ میلی‌متر.
• یاماها C40M: همان C40 با رنگ مات (حرف M به همین اشاره دارد).
• یاماها C70: از نظر ساختار بسیار نزدیک به C40 است؛ تفاوت اصلی و قابل‌مشاهده، گوشی‌های طلایی‌رنگ C70 در برابر گوشی‌های کرومی C40 است.
• یاماها C80: باز هم تاپ لمینیت اسپروس دارد، اما پشت و بغل بدنه از چوب ناتو است نه مرانتی. به گفتهٔ بیشتر نوازندگان، این تفاوت در سازهای لمینیت تأثیر چشمگیری روی صدا ندارد.
• یاماها C45 و گیتار کلاسیک آموزشی یاماها: گزینه‌های اقتصادی دیگر از همین خانواده.

نکتهٔ مهم: هیچ‌کدام از این مدل‌ها تاپ سالید ندارند. یاماها خودش اعلام کرده که ارزان‌ترین گیتارهای کلاسیک تمام‌قدش با تاپ سالید در سری CG شروع می‌شوند. پس اگر فروشنده‌ای ادعا کرد C70 یا C80 تاپ سالید دارد، این ادعا درست نیست. تفاوت این سه مدل بیشتر در ظاهر و قیمت است تا صدا؛ اگر بودجه محدود است، C40 کاملاً کار را راه می‌اندازد.

گیتار آکوستیک برای شروع

یاماها F310 یکی از پرفروش‌ترین آکوستیک‌های اقتصادی جهان است؛ بدنهٔ درِدنات، صدای پر و ساخت قابل‌اعتماد. آیبانز V50NJP هم در قالب پکیج «جم‌پک» عرضه می‌شود که معمولاً لوازم جانبی پایه را همراه ساز دارد؛ محتوای دقیق بسته را در صفحهٔ محصول ببین.

گیتار الکتریک برای شروع

اگر سبک تو الکتریک است، یک گیتار سالید بادی با کیفیت ساخت خوب و یک آمپ تمرینی کوچک کافی است. «کیت»هایی مثل ESP-LTD EC-10 Kit، ESP-LTD MH-10 Kit و ESP LTD F-10 Kit برای همین طراحی شده‌اند که مبتدی با یک خرید، ساز و ملزومات اولیه را داشته باشد. کورت X100 و گیتار الکتریک اسکوایر فندر هم انتخاب‌های اقتصادی و محبوب‌اند. LTD MT-130 در دو رنگ سفید و مشکی هم گزینهٔ دیگری است.

آیا ارزان‌ترین گیتار را بخرم؟

نه لزوماً. گیتار خیلی ارزانِ بی‌نام‌ونشان معمولاً مشکلاتی دارد که مبتدی نمی‌تواند تشخیص دهد: سیم‌ها خیلی از دسته فاصله دارند، پرده‌ها لبهٔ تیز دارند، کوک ساز مدام به هم می‌ریزد و صدای پرده‌ها (اینتونیشن) در خانه‌های بالاتر خارج است. نتیجه این است که هنرجو فکر می‌کند خودش استعداد ندارد، در حالی که مشکل از ساز است. خرید یک مدل آموزشی معتبر، حتی اگر کمی گران‌تر باشد، در عمل ارزان‌تر تمام می‌شود.

سایز گیتار برای کودکان و نوجوانان

یکی از رایج‌ترین اشتباه‌ها، خرید گیتار تمام‌قد (۴/۴) برای کودک خردسال است با این فکر که «بزرگ می‌شود و اندازه‌اش می‌شود». کودکی که ساز بزرگ‌تر از بدنش را در بغل می‌گیرد، نمی‌تواند دستش را درست روی دسته برساند، فرم بدنش به هم می‌ریزد و خیلی زود خسته و دلسرد می‌شود.

گیتارهای کلاسیک کودک در اندازه‌های ۱/۴، ۱/۲، ۳/۴ و گاهی ۷/۸ ساخته می‌شوند. این کسرها دقیق ریاضی نیستند؛ فقط نشان می‌دهند ساز چقدر از مدل تمام‌قد کوچک‌تر است. جدول زیر یک راهنمای تقریبی است که از جمع‌بندی راهنماهای فروشگاه‌های معتبر اروپایی به دست آمده:

سایز گیتار	سن تقریبی	قد تقریبی کودک
۱/۴	۴ تا ۶ سال	حدود ۱۰۰ تا ۱۱۵ سانتی‌متر
۱/۲	۶ تا ۹ سال	حدود ۱۱۵ تا ۱۳۵ سانتی‌متر
۳/۴	۹ تا ۱۲ سال	حدود ۱۳۵ تا ۱۵۰ سانتی‌متر
۴/۴ (تمام‌قد)	۱۲ سال به بالا	از حدود ۱۵۰ سانتی‌متر به بالا

این جدول فقط نقطهٔ شروع است. قد، طول دست و حتی اندازهٔ کف دست بچه‌ها با هم فرق دارد و ملاک اصلی باید قد و راحتی کودک باشد، نه سن شناسنامه‌ای. یک قاعدهٔ ساده: کودک باید بتواند در حالت نشسته، با دست چپ تا انتهای دسته (نزدیک گوشی‌ها) را بدون خم کردن شانه به جلو برساند. اگر بین دو سایز مردد هستی، معمولاً سایز کوچک‌تر انتخاب بهتری است؛ راحتی در شروع یادگیری از هر چیز مهم‌تر است.

برای نوجوانان و بزرگسالانِ ریزنقش هم گیتارهای ۷/۸ یا آکوستیک‌های بدنه‌کوچک (پارلر و تراول) گزینه‌های خوبی هستند.

آناتومی گیتار: اجزایی که باید بشناسی

شناختن اسم قسمت‌های گیتار کمک می‌کند توضیحات محصولات را بهتر بفهمی و در صحبت با فروشنده یا معلم، دقیق‌تر حرف بزنی.

• سرپنجه (هِدستاک): بالاترین قسمت ساز که گوشی‌ها روی آن نصب‌اند.
• گوشی‌ها (تیونرها): پیچ‌هایی که با چرخاندنشان سیم را کوک می‌کنی. گوشی خوب کوک را نگه می‌دارد و نرم می‌چرخد.
• شیطانک (نات): قطعهٔ کوچکی در ابتدای دسته که سیم‌ها از شیارهایش عبور می‌کنند. ارتفاع شیارهای شیطانک روی راحتی نواختن در خانه‌های اول اثر زیادی دارد.
• دسته (نِک) و صفحهٔ انگشت‌گذاری (فینگربورد): جایی که دست چپ روی آن نت‌ها را می‌گیرد. جنس فینگربورد معمولاً رزوود، افرا (میپل) یا چوب‌های مشابه است.
• پرده‌ها (فرت‌ها): نوارهای فلزی روی فینگربورد که فاصلهٔ نیم‌پرده‌ها را مشخص می‌کنند. گیتارهای کلاسیک معمولاً ۱۹ پرده دارند و بسیاری از الکتریک‌ها ۲۱، ۲۲ یا ۲۴ پرده.
• تراس‌راد: میلهٔ فلزی داخل دستهٔ گیتارهای سیم‌فلزی که انحنای دسته را تنظیم می‌کند. بیشتر گیتارهای کلاسیک سنتی تراس‌راد ندارند، چون کشش سیم نایلونی کم است.
• بدنه: در گیتارهای آکوستیک و کلاسیک شامل صفحهٔ رو (تاپ)، پشت و بغل‌هاست. در الکتریک معمولاً یک قطعهٔ توپر است.
• دهانه (ساندهول): سوراخ روی تاپ گیتارهای آکوستیک و کلاسیک.
• خرک (بریج) و استخوان خرک (سدل): سیم‌ها روی سدل تکیه می‌کنند و لرزششان را به بدنه منتقل می‌کنند.
• اکشن: فاصلهٔ سیم تا پرده‌ها. اکشن بالا نواختن را سخت می‌کند؛ اکشن خیلی پایین باعث وزوز (باز) سیم‌ها می‌شود. یک گیتار خوش‌ساخت با تنظیم درست، اکشن متعادلی دارد.
• اسکیل: طول آزاد لرزش سیم، از شیطانک تا سدل. اسکیل بلندتر کشش سیم بیشتر و صدای محکم‌تری می‌دهد؛ اسکیل کوتاه‌تر نواختن را کمی نرم‌تر می‌کند. برای نمونه، اسکیل گیتار آیبانز RG470AHM حدود ۶۴۸ میلی‌متر (۲۵٫۵ اینچ) است.

چوب، تاپ سالید و لمینیت

در گیتارهای آکوستیک و کلاسیک، «تاپ» یا صفحهٔ رویی مهم‌ترین قسمت در شکل‌دادن صداست؛ تاپ مثل پوستهٔ بلندگو عمل می‌کند و لرزش سیم‌ها را به صدا تبدیل می‌کند.

تاپ سالید چیست؟

تاپ سالید یعنی صفحهٔ رو از یک یا دو تکهٔ یکپارچهٔ چوب طبیعی ساخته شده است. چوب سالید آزادانه‌تر می‌لرزد، صدای غنی‌تر و پرطنین‌تری دارد و با گذشت زمان و نواخته شدن، صدایش پخته‌تر و بازتر می‌شود. در عوض گران‌تر است و به رطوبت و دما حساس‌تر.

لمینیت چیست؟

لمینیت یعنی چند لایهٔ نازک چوب که روی هم چسبانده شده‌اند، مثل تخته‌چندلای باکیفیت. صفحهٔ لمینیت مقاوم‌تر و ارزان‌تر است و در برابر تغییرات آب‌وهوا کمتر ترک می‌خورد، اما صدایش کمی محدودتر است. بیشتر گیتارهای آموزشی، از جمله سری C یاماها، تاپ لمینیت دارند و این برای شروع یادگیری کاملاً قابل‌قبول است.

کدام را بخرم؟

اگر مبتدی هستی یا ساز برای کودک می‌خری، لمینیت انتخاب منطقی‌ای است: محکم، کم‌دردسر و اقتصادی. اگر یکی دو سال نواخته‌ای و گوشت تفاوت صداها را تشخیص می‌دهد، ارتقا به گیتاری با تاپ سالید یکی از محسوس‌ترین قدم‌هایی است که می‌توانی برداری.

چوب‌های رایج و صدایشان

• اسپروس (کاج): رایج‌ترین چوب تاپ. صدای روشن، شفاف و پرحجم.
• سدر: بیشتر در گیتارهای کلاسیک. صدای گرم‌تر و نرم‌تر، و زودتر «باز» می‌شود.
• ماهون (ماهاگونی): برای پشت و بغل یا حتی تاپ. صدای گرم با میانهٔ پررنگ.
• رزوود: برای پشت و بغل گیتارهای گران‌تر و برای فینگربورد. صدای پربم و پرطنین.
• مرانتی، ناتو و ساپله: چوب‌های رایج در گیتارهای اقتصادی و آموزشی.
• افرا (میپل): در دسته و فینگربورد الکتریک‌ها رایج است و صدای روشن و تیز دارد. فینگربورد افرا معمولاً حمله و وضوح بیشتری به صدا می‌دهد.
• آلدر، اَش و باسوود: چوب‌های رایج بدنهٔ گیتار الکتریک. برای نمونه بدنهٔ آیبانز RG470AHM از چوب اَش است.

یک نکتهٔ مهم: در گیتار الکتریک، تأثیر چوب بدنه روی صدا بسیار کمتر از پیکاپ‌ها و آمپ است. برای آکوستیک و کلاسیک، چوب و ساختار تاپ نقش اصلی را بازی می‌کند.

گیتار الکتریک: پیکاپ، بریج و دسته

پیکاپ تک‌کویل و هامباکر

تک‌کویل (سینگل‌کویل): صدای روشن، شفاف و «شیشه‌ای» دارد که در بلوز، فانک، کانتری و راک کلاسیک شنیده می‌شود. ایرادش حساسیت به نویز برق (وزوز) است.

هامباکر: در اصل دو کویل کنار هم است که نویز را خنثی می‌کنند. صدایش پرتر، گرم‌تر و قوی‌تر است و برای راک سنگین و متال محبوب است. بیشتر مدل‌های ESP LTD که در فروشگاه داریم، از جمله LTD EC-256، دو هامباکر دارند.

ترکیب HSH یا HSS: بعضی گیتارها ترکیبی از هر دو دارند تا تنوع صدای بیشتری بدهند. برای نمونه آیبانز RG470AHM چیدمان HSH دارد: هامباکر در جای دسته، تک‌کویل در وسط و هامباکر در جای خرک، با سلکتور پنج‌حالته.

بریج ثابت یا ترمولو

بریج ثابت (فیکس) ساده‌تر است، کوک را بهتر نگه می‌دارد و تعویض سیم در آن راحت است. بریج ترمولو (که با اهرم یا «آرم» کار می‌کند) اجازه می‌دهد با تکان دادن اهرم، صدای نوسانی و افت‌وخیز ایجاد کنی. ترمولوهای «دابل‌لاکینگ» مثل Edge-Zero II در آیبانز RG470AHM کوک را حتی با استفادهٔ شدید از اهرم ثابت نگه می‌دارند، اما تعویض سیم و تنظیمشان برای مبتدی کمی پیچیده‌تر است. اگر تازه‌کار هستی و نیازی به اهرم نداری، بریج ثابت کار را ساده‌تر می‌کند.

شکل دسته

دسته‌ها از نظر ضخامت و پروفایل متفاوت‌اند. دسته‌های باریک و صاف (مثل پروفایل Wizard در آیبانز) برای نواختن سریع و تکنیکی ساخته شده‌اند. دسته‌های ضخیم‌تر برای کسانی که دست بزرگ‌تر دارند یا آکورد زیاد می‌زنند راحت‌تر است. بهترین راه، امتحان کردن است؛ اگر امکانش نیست، از ما بپرس تا تجربهٔ دیگر مشتریان را بگوییم.

تعداد پرده

۲۲ پرده برای بیشتر سبک‌ها کافی است. ۲۴ پرده دو اکتاو کامل روی هر سیم می‌دهد و برای سولوهای خیلی زیر در متال و فیوژن کاربردی است.

گیتار بیس

گیتار بیس ستون فقرات ریتمیک و هارمونیک گروه است. بیس معمولی چهار سیم دارد که مثل چهار سیم بم گیتار (E، A، D، G) اما یک اکتاو پایین‌تر کوک می‌شوند. بیس‌های پنج‌سیم و شش‌سیم هم برای گسترهٔ وسیع‌تر وجود دارند.

اسکیل استاندارد بیس حدود ۳۴ اینچ است و دسته‌اش بلندتر از گیتار است. برای نوجوانان و کسانی که دست کوچک‌تر دارند، بیس‌های «شورت اسکیل» راحت‌ترند.

بیس هم مثل گیتار الکتریک به آمپ نیاز دارد، اما آمپ مخصوص بیس؛ آمپ گیتار معمولی برای فرکانس‌های بم بیس ساخته نشده و ممکن است آسیب ببیند. در فروشگاه بیس آیبانز SR600 و آمپ وکس Pathfinder Bass 10 را داریم. سری SR آیبانز به دستهٔ باریک و سبک بودنش معروف است.

برندهای مهم گیتار

برند تضمین صددرصدی کیفیت نیست، اما برندهای معتبر معمولاً کنترل کیفیت یکنواخت‌تر و پشتیبانی بهتری دارند. این‌ها برندهایی هستند که در فروشگاه با آن‌ها بیشتر سروکار داری:

• یاماها (Yamaha): شرکت ژاپنی با سابقهٔ بیش از یک قرن در ساخت ساز. به ساخت قابل‌اعتماد و قیمت منطقی معروف است. سری C (کلاسیک آموزشی)، CG (کلاسیک با تاپ سالید) و F (آکوستیک اقتصادی) در دنیا بسیار محبوب‌اند.
• آیبانز (Ibanez): برند ژاپنی که به‌خصوص در گیتار الکتریک برای راک و متال شناخته می‌شود. سری RG یکی از شناخته‌شده‌ترین خطوط گیتار متال در دنیاست. در آکوستیک و بیس هم مدل‌های خوبی دارد.
• ESP و LTD: ESP برند ژاپنی سازندهٔ گیتارهای حرفه‌ای است و LTD خط اقتصادی‌تر همین شرکت است. LTDها طراحی مشابه مدل‌های گران‌قیمت را با قیمت در دسترس‌تر ارائه می‌کنند و بین نوازندگان راک و متال محبوب‌اند.
• کورت (Cort): سازندهٔ کره‌ای که سال‌ها برای برندهای دیگر هم ساز ساخته است. گیتارهای کورت به نسبت قیمت، کیفیت ساخت خوبی دارند.
• فندر و اسکوایر (Fender / Squier): فندر از تأثیرگذارترین برندهای تاریخ گیتار الکتریک است (استراتوکستر و تله‌کستر). اسکوایر برند اقتصادی خود فندر است که طراحی‌های کلاسیک را با قیمت مناسب‌تر عرضه می‌کند.
• وکس (Vox): برند بریتانیایی آمپلی‌فایر که با آمپ افسانه‌ای AC30 شناخته می‌شود. آمپ‌های مدلینگ VT و آمپ‌های تمرینی کوچکش بین گیتاریست‌ها محبوب‌اند.
• بلک‌استار (Blackstar): برند بریتانیایی آمپ که سری ID:Core آن برای تمرین خانگی و صدای استریو شناخته می‌شود.
• مارشال (Marshall): نام آشنای آمپ‌های راک بریتانیایی؛ سری MG آمپ‌های تمرینی اقتصادی این برند است.
• موئر (Mooer): سازندهٔ افکت و مولتی‌افکت با قیمت مناسب و امکانات زیاد.
• کرگ (Korg): برند ژاپنی که در دنیای گیتار بیشتر با تیونرهایش، از جمله سری Pitchblack، شناخته می‌شود.

آمپلی‌فایر گیتار و افکت

چرا گیتار الکتریک آمپ لازم دارد؟

سیگنال پیکاپ‌ها ضعیف است و باید تقویت شود تا از بلندگو پخش شود. آمپ فقط بلندکننده نیست؛ بخش بزرگی از «صدای» گیتار الکتریک، از کلین تمیز تا دیستورشن سنگین، در آمپ شکل می‌گیرد.

چند وات کافی است؟

برای تمرین در خانه، آمپ‌های ۱۰ تا ۲۰ وات کاملاً کافی‌اند. آمپ‌های ترانزیستوری و مدلینگ در همین توان‌ها هم صدای بلندی دارند. برای تمرین گروهی و اجرای کوچک، ۳۰ تا ۵۰ وات و بیشتر. توجه کن که توان آمپ‌های لامپی و ترانزیستوری قابل مقایسهٔ مستقیم نیست؛ آمپ لامپی در وات یکسان معمولاً بلندتر شنیده می‌شود.

انواع آمپ

• آمپ‌های تمرینی کوچک: مثل مارشال MG10G، کورت CM15R و موئر Hornet 15. برای شروع عالی‌اند.
• آمپ‌های مدلینگ: صدای آمپ‌های کلاسیک مختلف و افکت‌ها را شبیه‌سازی می‌کنند. وکس VT20X، وکس VT40X، بلک‌استار ID:Core 10 و بلک‌استار ID:Core 20 در این دسته‌اند. برای کسی که می‌خواهد سبک‌های مختلف را امتحان کند، بیشترین تنوع را با کمترین هزینه می‌دهند.
• آمپ‌های قابل‌حمل و باتری‌خور: مثل وکس Mini3 G2 که برای تمرین در سفر یا اجرای خیابانی مناسب‌اند.
• آمپ هدفونی: مثل وکس Amplug2 Metal که مستقیم به خروجی گیتار وصل می‌شود و صدا را در هدفون پخش می‌کند. برای تمرین شبانه در آپارتمان بی‌رقیب است.
• آمپ‌های وکس VX15 GT و Pathfinder 10: دو گزینهٔ دیگر برای تمرین خانگی.

همهٔ آمپ‌های موجود را در دستهٔ آمپلی‌فایر گیتار ببین.

افکت و مولتی‌افکت

افکت‌ها صدای گیتار را تغییر می‌دهند: دیستورشن و اوردرایو (خشن کردن صدا)، دیلی (تکرار)، ریورب (فضای سالن)، کورس (پهن کردن صدا) و ده‌ها افکت دیگر. می‌توانی افکت‌ها را به صورت پدال‌های تکی بخری یا یک «مولتی‌افکت» تهیه کنی که ده‌ها افکت را در یک دستگاه دارد. برای شروع، مولتی‌افکت مثل موئر GE100 به‌صرفه‌تر است و کمک می‌کند بفهمی کدام افکت‌ها را واقعاً دوست داری. بسیاری از آمپ‌های مدلینگ هم افکت داخلی دارند.

لوازم جانبی ضروری

• تیونر: کوک درست پایهٔ همه چیز است. گوش مبتدی هنوز برای کوک دقیق تربیت نشده و ساز ناکوک، گوش را هم بد تربیت می‌کند. تیونر گیره‌ای ساده یا پدال تیونر مثل کرگ Pitchblack PB-01 برای الکتریک.
• کیف یا هارد کیس: برای جابه‌جایی و محافظت از گرد و خاک و ضربه.
• سیم یدک: سیم‌ها با گذشت زمان کهنه می‌شوند، صدایشان مرده و کوکشان ناپایدار می‌شود. همیشه یک دست سیم یدک داشته باش.
• پیک (مضراب): برای آکوستیک و الکتریک. پیک‌های نازک برای استرامینگ و ضخیم برای سولو و بیس.
• بند (استرپ): برای نواختن ایستاده.
• کابل: برای گیتار الکتریک و الکتروآکوستیک. کابل باکیفیت نویز کمتری دارد.
• پایه گیتار: ساز را در دسترس نگه می‌دار؛ گیتاری که جلوی چشم است، بیشتر نواخته می‌شود.
• زیرپایی: برای نوازندگی کلاسیک، تا ارتفاع ساز و فرم بدن درست باشد.
• مترونوم: برای تمرین ریتم. اپلیکیشن‌های رایگان هم کار را راه می‌اندازند.
• کاپو: برای تغییر گام بدون تغییر انگشت‌گذاری آکوردها، به‌خصوص در همراهی آواز.

پدال‌ها و فوت‌سوئیچ‌ها را در دستهٔ افکت گیتار الکتریک می‌توانی پیدا کنی.

بودجه‌بندی و ارزش خرید

قیمت ساز در بازار ایران با نرخ ارز تغییر می‌کند، به همین دلیل در این راهنما عدد ثابت نمی‌نویسیم؛ قیمت به‌روز هر محصول را در صفحهٔ خودش ببین. به جای عدد، این اصول را در نظر بگیر:

• کل هزینه را حساب کن، نه فقط قیمت ساز را. برای گیتار الکتریک: ساز + آمپ + کابل + تیونر + کیف. برای کلاسیک و آکوستیک: ساز + کیف + تیونر + سیم یدک. گاهی بهتر است کمی از بودجهٔ ساز کم کنی تا یک آمپ مناسب بخری.
• پکیج‌ها را جدی بگیر. کیت‌هایی مثل LTD EC-10 Kit یا جم‌پک آیبانز معمولاً ملزومات اولیه را با قیمتی مناسب‌تر از خرید جداگانه می‌دهند.
• برای ارتقا برنامه داشته باش. اگر مطمئن نیستی چقدر جدی ادامه می‌دهی، با یک مدل آموزشی معتبر شروع کن. اگر بعد از یک سال هنوز هر روز می‌نوازی، وقت ارتقاست و آن موقع می‌دانی دقیقاً چه می‌خواهی.
• ارزش فروش مجدد. برندهای معروف مثل یاماها و آیبانز در بازار دست‌دوم هم راحت‌تر فروش می‌روند.

چک‌لیست بررسی گیتار موقع خرید

چه حضوری بخری چه آنلاین، وقتی ساز به دستت رسید این موارد را بررسی کن:

1. ظاهر کلی: ترک، ضربه یا جداشدگی چسب در لبه‌های بدنه و محل اتصال دسته نباشد.
2. صاف بودن دسته: از سمت سرپنجه به طول دسته نگاه کن؛ پیچ‌خوردگی شدید نباید دیده شود.
3. اکشن: سیم‌ها در خانهٔ ۱۲ بیش از حد از فینگربورد فاصله نداشته باشند.
4. وزوز: هر سیم را در همهٔ خانه‌ها بزن؛ وزوز شدید نشانهٔ تنظیم نادرست یا پرده‌های ناهموار است.
5. لبهٔ پرده‌ها: دستت را کنار دسته بکش؛ لبهٔ پرده‌ها نباید تیز باشد.
6. گوشی‌ها: نرم بچرخند و کوک را نگه دارند.
7. اینتونیشن: صدای هارمونیک خانهٔ ۱۲ با صدای گرفتن همان خانه یکی باشد (با تیونر چک کن).
8. برای الکتریک: همهٔ پیکاپ‌ها، ولوم و تُن و سلکتور را تست کن؛ خش‌خش نباید داشته باشند.
9. برای الکتروآکوستیک: خروجی و پری‌آمپ را با آمپ امتحان کن.

شرایط تست و مرجوعی خریدهای فروشگاه در صفحهٔ شرایط خرید، ارسال و مرجوعی آمده است.

نگهداری و مراقبت از گیتار

• رطوبت و دما: چوب به تغییر رطوبت حساس است. گیتار را کنار بخاری، شوفاژ، کولر یا پنجرهٔ آفتاب‌گیر نگذار. در شهرهای خشک یا در زمستان که بخاری روشن است، استفاده از رطوبت‌ساز مخصوص گیتار (هیومیدیفایر) به‌خصوص برای سازهای تاپ سالید توصیه می‌شود.
• جابه‌جایی در ماشین: هیچ‌وقت گیتار را در صندوق عقب ماشین زیر آفتاب تابستان یا سرمای زمستان رها نکن.
• تمیزکاری: بعد از هر بار نواختن، سیم‌ها و دسته را با یک دستمال خشک تمیز کن؛ عرق دست عمر سیم را کم می‌کند.
• تعویض سیم: بسته به میزان نواختن، هر چند ماه یک بار سیم‌ها را عوض کن. سیم کهنه صدای مرده دارد و کوک نگه نمی‌دارد.
• تنظیم دوره‌ای: سالی یک بار ساز را برای تنظیم (ست‌آپ) به یک سازساز یا تکنسین بسپار.
• تراس‌راد: اگر تجربه نداری، تراس‌راد را خودت دست نزن؛ تنظیم اشتباه می‌تواند به دسته آسیب بزند.
• نگهداری: ساز را در کیف یا روی پایهٔ مناسب نگه دار و آن را به دیوار تکیه نده که بیفتد.

مقایسهٔ گیتارهای موجود در فروشگاه

برای اینکه سریع‌تر تصمیم بگیری، گیتارهای پرسش‌برانگیز فروشگاه را بر اساس کاربرد کنار هم گذاشته‌ایم. قیمت به‌روز هر مدل را در صفحهٔ خودش ببین.

مدل	نوع	مناسب برای	نکتهٔ کلیدی
یاماها C40	کلاسیک	شروع یادگیری، آموزشگاه	استاندارد جهانی گیتار آموزشی
یاماها C70	کلاسیک	شروع یادگیری	همان کیفیت C40 با گوشی طلایی
یاماها C80	کلاسیک	شروع یادگیری	پشت و بغل ناتو، ظاهر متفاوت
یاماها F310	آکوستیک	همراهی آواز، پاپ و فولک	بدنهٔ درِدنات با صدای پر
آیبانز V50NJP	آکوستیک	شروع با آکوستیک	پکیج جم‌پک
LTD EC-10 Kit	الکتریک	شروع راک و متال	کیت آمادهٔ مبتدی
کورت X100	الکتریک	شروع راک	اقتصادی و خوش‌ساخت
LTD EC-256	الکتریک	نوازندهٔ متوسط، راک و متال	دو هامباکر، صدای پرقدرت
آیبانز RG470AHM	الکتریک	نوازندهٔ متوسط تا پیشرفته، متال و فیوژن	دستهٔ Wizard III، پیکاپ HSH، ۲۴ پرده
آیبانز SR600	بیس	بیس‌نواز جدی	دستهٔ باریک و بدنهٔ سبک

گیتار برای چپ‌دست‌ها

بسیاری از چپ‌دست‌ها با گیتار معمولی (راست‌دست) یاد می‌گیرند و مشکلی ندارند، چون در گیتار هر دو دست کار دقیق انجام می‌دهند و دست چپ، که روی دسته نت می‌گیرد، در واقع کار ظریف‌تری دارد. با این حال، اگر نواختن با گیتار راست‌دست برایت غیرطبیعی است، گیتارهای چپ‌دست هم ساخته می‌شوند. چند نکته:

• گیتار چپ‌دست فقط برعکس سیم‌کشی شدهٔ گیتار معمولی نیست؛ در آکوستیک‌ها جای تقویت‌کننده‌های داخلی بدنه (براسینگ) و در کلاسیک جای سدل هم متفاوت است.
• تنوع مدل‌های چپ‌دست کمتر است و ممکن است لازم باشد سفارشی تهیه شود. پیش از خرید از ما استعلام بگیر.
• اگر کودک چپ‌دست تازه شروع می‌کند، با معلمش مشورت کن؛ بعضی معلم‌ها ترجیح می‌دهند از ابتدا با گیتار راست‌دست شروع کند تا بعدها در استفاده از سازهای دیگران مشکلی نداشته باشد.

خرید گیتار دست دوم: بله یا نه؟

گیتار دست دوم می‌تواند خرید هوشمندانه‌ای باشد، به شرط اینکه بدانی چه چیزی را بررسی کنی. گیتارهای برندهای معتبر اگر خوب نگهداری شده باشند، سال‌ها کار می‌کنند و گاهی با قیمت کمتر، کیفیتی بالاتر از مدل نوی هم‌قیمت می‌دهند. اما خطرهایی هم دارد:

• ترک بدنه و تاپ: به‌خصوص در سازهای تاپ سالید که در شرایط خشک نگهداری شده‌اند.
• بلند شدن خرک: اگر لبهٔ خرک گیتار آکوستیک از بدنه جدا شده، تعمیرش هزینه دارد.
• دستهٔ پیچ‌خورده: دسته‌ای که با تنظیم تراس‌راد صاف نمی‌شود، مشکل جدی است.
• فرسودگی پرده‌ها: پرده‌های ساییده‌شده باعث وزوز و خارج شدن صدا می‌شوند و تعویضشان هزینه دارد.
• اصالت: در بازار دست دوم، نمونه‌های تقلبی از برندهای معروف هم پیدا می‌شود.

اگر تجربهٔ کافی نداری، گیتار دست دوم را همراه یک نوازندهٔ باتجربه یا تکنسین ساز بررسی کن. اگر دنبال خیال راحت هستی، ساز نو با اصالت مشخص انتخاب امن‌تری است.

خرید آنلاین گیتار: نکته‌ها

خرید آنلاین ساز در سال‌های اخیر رایج شده و مزیت‌هایی مثل تنوع بیشتر، مقایسهٔ راحت و ارسال به شهرهای کوچک دارد. برای اینکه خرید آنلاین تجربهٔ خوبی باشد:

• مشخصات فنی را با دقت بخوان و با مدل‌های مشابه مقایسه کن.
• شرایط ارسال، بسته‌بندی، مهلت تست و مرجوعی را پیش از خرید بدان. شرایط فروشگاه ما در صفحهٔ شرایط خرید و مرجوعی آمده است.
• وقتی ساز رسید، پیش از هر چیز چک‌لیست بخش بررسی گیتار موقع خرید را انجام بده.
• بعد از رسیدن، گیتار را چند ساعت در دمای اتاق بگذار و بعد از جعبه دربیاور؛ تغییر ناگهانی دما برای چوب خوب نیست.
• اگر سؤالی داری، پیش از خرید بپرس؛ فروشندهٔ خوب ترجیح می‌دهد ساز درست را بفروشد تا ساز گران‌تر را.

بعد از خرید: ۳۰ روز اول با گیتار

خرید ساز شروع راه است. این برنامهٔ ساده کمک می‌کند ماه اول را با انگیزه بگذرانی:

• هفتهٔ اول: طرز نشستن و در دست گرفتن ساز، کوک کردن با تیونر، اسم سیم‌ها و نواختن تک‌نت‌ها. روزی ۱۵ تا ۲۰ دقیقه کافی است؛ تمرین کوتاه و منظم بهتر از تمرین طولانی و پراکنده است.
• هفتهٔ دوم: اولین آکوردهای ساده (مثل Em، Am، C، G و D) و جابه‌جایی آهسته بین دو آکورد. درد نوک انگشت در این مرحله طبیعی است و به‌تدریج کم می‌شود.
• هفتهٔ سوم: ریتم‌های ساده و تمرین با مترونوم، و نواختن یک آهنگ ساده که دوستش داری.
• هفتهٔ چهارم: روان‌تر کردن تعویض آکورد، و اگر کلاسیک می‌نوازی، شروع خواندن نت‌های ساده.

بهترین سرمایه‌گذاری کنار خرید ساز، چند جلسه کلاس با یک معلم خوب است؛ معلم از همان ابتدا جلوی عادت‌های غلط را می‌گیرد که بعدها اصلاحشان سخت است. برای پیدا کردن آموزشگاه و معلم، می‌توانی سری به بخش مارکت موسیقی ایران مجوز بزنی.

اشتباهات رایج در خرید گیتار

1. خرید سایز نامناسب برای کودک: ساز بزرگ‌تر از بدن، یادگیری را سخت و ناخوشایند می‌کند.
2. انتخاب نوع گیتار بدون توجه به سبک: کسی که عاشق متال است با گیتار کلاسیک زود دلزده می‌شود، و برعکس.
3. فراموش کردن بودجهٔ آمپ: گیتار الکتریک بدون آمپ عملاً بلااستفاده است.
4. خرید ارزان‌ترین ساز بی‌نام: مشکلات تنظیم و کیفیت، هنرجو را ناامید می‌کند.
5. خرید گران‌ترین ساز برای شروع: لازم نیست؛ پول اضافه را صرف کلاس یا لوازم جانبی کن.
6. توجه بیش از حد به ظاهر و رنگ: رنگ مهم است چون انگیزه می‌دهد، اما اول راحتی و کیفیت.
7. بی‌توجهی به لوازم جانبی: بدون تیونر و کیف، ساز خیلی زود ناکوک یا آسیب‌دیده می‌شود.
8. مشورت نکردن با معلم یا متخصص: اگر کلاس می‌روی، از معلمت بپرس چه سازی را پیشنهاد می‌کند.

سوالات متداول خرید گیتار

برای شروع یادگیری، گیتار کلاسیک بهتر است یا آکوستیک؟

برای بیشتر مبتدی‌ها، به‌خصوص کودکان و کسانی که در آموزشگاه‌های ایران کلاس می‌روند، گیتار کلاسیک با سیم نایلونی بهتر است، چون انگشت کمتر اذیت می‌شود و بیشتر دوره‌های مقدماتی با این ساز تدریس می‌شوند. اگر هدفت همراهی آواز در سبک پاپ و فولک است و از درد اولیهٔ انگشت نمی‌ترسی، می‌توانی با آکوستیک شروع کنی.

تفاوت یاماها C40، C70 و C80 چیست؟

هر سه گیتار کلاسیک آموزشی با تاپ لمینیت اسپروس و اسکیل ۶۵۰ میلی‌متر هستند. C70 تقریباً همان C40 است با گوشی‌های طلایی‌رنگ. C80 پشت و بغل از چوب ناتو دارد. تفاوت صدای این سه بسیار کم است و انتخاب بیشتر به بودجه و سلیقهٔ ظاهری برمی‌گردد.

برای کودک ۷ ساله چه سایز گیتاری مناسب است؟

معمولاً سایز ۱/۲، اما ملاک اصلی قد کودک است. برای کودکی با قد حدود ۱۱۵ تا ۱۳۵ سانتی‌متر سایز ۱/۲ و اگر بلندقدتر است سایز ۳/۴ مناسب‌تر است. اگر مردد هستی، سایز کوچک‌تر را انتخاب کن.

آیا با گیتار الکتریک می‌توانم یادگیری را شروع کنم؟

بله. اگر سبک موردعلاقه‌ات راک، متال یا بلوز است، شروع با گیتار الکتریک کاملاً منطقی است. سیم‌های الکتریک نازک‌تر و اکشن پایین‌تر است و نواختن برای انگشت راحت‌تر از آکوستیک است. فقط یادت باشد یک آمپ تمرینی یا آمپ هدفونی هم لازم داری.

برای تمرین در خانه، آمپ چند واتی بخرم؟

برای تمرین خانگی آمپ ۱۰ تا ۲۰ وات کافی است. اگر در آپارتمان زندگی می‌کنی و شب تمرین می‌کنی، آمپ هدفونی یا آمپی که خروجی هدفون دارد انتخاب بهتری است.

تاپ سالید بهتر است یا لمینیت؟

تاپ سالید صدای غنی‌تر و پرطنین‌تری دارد و با گذشت زمان بهتر می‌شود، اما گران‌تر و حساس‌تر به رطوبت است. تاپ لمینیت مقاوم‌تر و اقتصادی‌تر است و برای شروع یادگیری کاملاً مناسب است.

هر چند وقت یک بار سیم گیتار را عوض کنم؟

بستگی به میزان نواختن دارد. اگر هر روز می‌نوازی، هر یکی دو ماه؛ اگر کمتر، هر چند ماه یک بار. هر وقت صدای سیم‌ها مرده شد یا کوک نگه نداشتند، وقت تعویض است.

گیتار بیس سخت‌تر است یا گیتار معمولی؟

هیچ‌کدام ذاتاً سخت‌تر نیست؛ مهارت‌های متفاوتی می‌خواهند. بیس روی ریتم و هماهنگی با درامز تمرکز دارد و گیتار روی آکورد و ملودی. شروع بیس برای کسی که حس ریتم خوبی دارد معمولاً سریع‌تر به نواختن در گروه می‌رسد.

چطور از فروشگاه ایران مجوز گیتار بخرم یا مشاوره بگیرم؟

محصولات دستهٔ گیتار را ببین و برای محصولاتی که قیمت ندارند، از دکمهٔ «استعلام قیمت» استفاده کن. برای مشاوره پیش از خرید هم از صفحهٔ تماس با ما با ما در ارتباط باش.