واژه کپی رایت این گونه تعریف می شود “حق انحصاری یک فرد برای تولید، انتشار و یا فروش اصل اثرش (به عنوان یک اثر ادبی، موسیقی، نمایشنامه ای، هنری یا معماری و تجاری).“

باید بدانیم که قانون کپی رایت “شکل بیان مادی” را پوشش می دهد نه مفاهیم، ایده ها، تکنیک ها یا حقایق واقعی در یک کار خاص. به این دلیل که برای حفاظت از نسخه برداری یک اثر باید آن را به صورت ملموس ثبت کرد. نمونه هایی از آثار که به صورت ملموسی ثبت می شوند شامل نمونه های اولیه محصول، داستان هایی است که روی کاغذ و نقاشی های اصلی روی بوم نوشته شده است.

حقوق مالکیت کپی رایت

هدف اصلی قانون کپی رایت، حفاظت از زمان، تلاش و خلاقیت خالق اثر است. به همین ترتیب، قانون کپی رایت، حق مالکیت حقوقی خاصی را در اختیار شما قرار می دهد. حقوقی که بدین وسیله برای صاحب اثر لحاظ میشوند عبارت اند از :

• تولید مجدد اثر
• خلق اثرات و کارهای مشتق شده (کارهای دیگر بر مبنای کار اصلی)
• توزیع نسخه های کار با فروش
• اجاره یا انتقال مالکیت دیگر
• انجام کار به صورت عمومی
• نمایش کار به صورت عمومی

همچنین صاحب اثر نیز حق دارد که دیگران را مجاز به انجام هر یک از حقوق ذکر شده در بالا بداند. مالک اثر حق انتخاب و توانایی انتقال حقوق منحصر به فرد خود و یا هر زیر بخش از آن حقوق به دیگران را نیز دارد. دفتر حق نسخه برداری برای این انتقال ها فرم ندارد، بنابراین انتقال حق نشر یا کپی رایت معمولا از طریق یک قرارداد انجام میشود. از لحاظ قانونی لازم نیست که انتقال آن از طریق اداره کپی رایت انجام شود اما ثبت آن ایده خوبی است.

دیدگاهتان را بنویسید

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. فیلدهای مورد نیاز با * مشخص شده است

نوشتن دیدگاه